تفسیر نور (محسن قرائتی)
يَتَجَرَّعُهُ وَ لا يَکادُ يُسِيغُهُ وَ يَأْتِيهِ الْمَوْتُ مِنْ کُلِّ مَکانٍ وَ ما هُوَ بِمَيِّتٍ وَ مِنْ وَرائِهِ عَذابٌ غَلِيظٌ «17»
آن (آب چرکين) را جرعه جرعه مىآشامد، در حالى که فرو بردن آن هرگز گوارا نيست و مرگ از هر سو به سراغ او مىآيد، ولى او مردنى نيست وپس از آن، عذاب شديدى است.
«1». محمد، 15.
«2». کهف، 29.
«3». انسان، 21.
«4». تفسير نمونه.
جلد 4 - صفحه 401