ما بر مبناى قرآن که شهيدان را زنده مى‌داند، به شهداى راه اسلام و خصوصاً شهداى کربلا سلام کرده، با آنان حرف مى‌زنيم و توسل مى‌جوييم.
ابوسفيان در پايان جنگ احد با صداى بلند فرياد مى‌زد: اين هفتاد کشته‌ى مسلمانان در احد، به عوض هفتاد کشته‌ى ما در جنگ بدر. ولى رسول خدا صلى الله عليه و آله فرمود: کشته‌هاى ما در بهشت جاى دارند، ولى کشتگان شما در دوزخند. «1»
نکاتى پيرامون شهيد و شهادت
1. در روايات آمده است که شهيد، هفت ويژگى اعطايى از جانب خداوند دارد: اوّلين قطره‌ى خونش، موجب آمرزش گناهانش مى‌گردد. سر در دامن حورالعين مى‌نهد. به لباس‌هاى بهشتى آراسته مى‌گردد. معطّر به خوش بوترين عطرها مى‌شود. جايگاه خود را در بهشت مشاهده مى‌کند. اجازه‌ى سير و گردش در تمام بهشت به او داده مى‌شود. پرده‌ها کنار رفته و به وجه خدا نظاره مى‌کند. «2»
«1». تفسير مجمع‌البيان.
«2». وسائل، ج 11، ص 10.
جلد 1 - صفحه 648
2. پيامبر صلى الله عليه و آله از شخصى شنيد که در دعا مى‌گويد: «اسئلک خير ما تسئل» خدايا! بهترين چيزى که از تو درخواست مى‌شود به من عطا کن، فرمود: اگر اين دعا مستجاب شود، در راه خدا شهيد مى‌شود. «1»
3. در روايت آمده است: بالاتر از هر نيکى، نيکوترى هست، مگر شهادت که هرگاه شخصى شهيد شود، بالاتر از آن خيرى متصوّر نيست. «2»
4. در روز قيامت، شهيد مقام شفاعت دارد. «3»
5. از امام صادق عليه السلام روايت شده است که فرمود: در قيامت لغزش‌هاى شهيدبه خودش نيز نشان داده نمى‌شود. «4»
6. شهداى صف اوّلِ حمله و خط شکن، مقامشان برتر است. «5»
7. مجاهدان از درب مخصوص وارد بهشت مى شوند «6» و قبل از همه به بهشت مى‌روند «7» و در آنجا جايگاه مخصوصى دارند. «8»
8. تنها شهيد است که آرزو مى‌کند به دنيا بيايد و دوباره شهيد شود. «9»
9. بهترين و برترين مرگ‌ها، شهادت است. «10»
10. هيچ چيز نزد خداوند محبوب‌تر از قطره‌ى خونى که در راه او ريخته شود، نيست. «11»
11. در قيامت، شهيد سلاح به دست، با لباس رزم و بوى خوش به صحنه مى‌آيد و فرشتگان به او درود مى‌فرستند. «12»
12. امامان ما شهيد شدند. بسيارى از انبيا ورهروان وپيروان آنان نيز شهيد شدند. «وَ کَأَيِّنْ مِنْ نَبِيٍّ قاتَلَ مَعَهُ رِبِّيُّونَ کَثِيرٌ» «13»، «يَقْتُلُونَ النَّبِيِّينَ بِغَيْرِ الْحَقِّ» «14» 13. حضرت على عليه السلام با داشتن دهها فضيلت اختصاصى، تنها وقتى که در آستانه‌ى شهادت
«1». مستدرک، ج 2، ص 243.
«2». بحار، ج 74، ص 61.
«3». بحار، ج 2، ص 15.
«4». وسائل، ج 11، ص 9.
«5». ميزان الحکمة.
«6». بحار، ج 97، ص 8.
«7». بحار، ج 97، ص 11.
«8». تفسير نورالثقلين، ج 2، ص 241.
«9». کنزالعمّال، ج 4، ص 290.
«10». بحار، ج 100، ص 8.
«11». وسائل، ج 11، ص 6.
«12». بحار، ج 97، ص 13.
«13». آل‌عمران، 146.
«14». بقره، 61.
قرار گرفت فرمود: «فزت و ربّ الکعبة» او اوّل کسى بود که ايمان آورد، جاى پيامبر صلى الله عليه و آله خوابيد، برادر پيامبر شد، تنها خانه‌ى او به مسجد پيامبر درب داشت، پدر امامان و همسر زهرا عليها السلام بود. بت‌شکن بود، ضربت روز خندق او، از عبادت ثقلين افضل شد. امّا در هيچ يک از موارد مذکور نفرمود: «فزت»
14. على عليه السلام مى‌فرمود: قسم به خدايى که جان فرزند ابوطالب در دست اوست، تحمّل هزار ضربه شمشير در راه خدا، آسان‌تر از مرگ در رختخواب است. «1»
15. على عليه السلام در جنگ احد ناراحت بود که چرا به شهادت نرسيده است تا اينکه مژده شهادت در آينده را از پيامبر اسلام صلى الله عليه و آله دريافت کرد.
16. در عالم حيوانات نيز گوسفندِ مرده بى‌ارزش است، گوسفندى که به سوى قبله و با نام خدا ذبح شود، ارزش دارد.
17. همان گونه که کور، مفهوم بينايى را درک نمى‌کند، در دنيا نيز انسان‌ها حيات شهدا را درک نمى‌کنند.
18. وقتى انفاق مال در راه خدا، قابليّت رشد تا هفتصد برابر و بيشتر را دارد، شهادت و ايثار خون و جان، در راه خدا چگونه است؟