«بوار» به معناى بى‌رونقى و کساد شديدى است که به هلاکت کشيده شود. «1»
کفّار و مشرکان نعمت‌هاى بزرگ الهى را به کفر تبديل کردند:
الف: به جاى نعمت توحيد، شرک را برگزيدند.
ب: نعمت فطرت پاک را رها کردند و به تقليد از نياکان گمراه خود پرداختند.
ج: خرافات را بر وحى الهى ترجيح دادند.
د: در برابر نعمتِ رهبران آسمانى، ناسپاسى کردند و از طاغوت‌ها پيروى کردند. «بَدَّلُوا نِعْمَتَ اللَّهِ»
«1». مفردات راغب.
جلد 4 - صفحه 413
در روايات بسيار مى‌خوانيم: امامان شيعه عليهم السلام فرمودند: «نحن و الله نعمة الله التى انعم بها على عباده» «1» به خدا سوگند نعمت‌هايى که تبديل شدند، وجود ما بود. مردم ما را رها کردندو به سراغ رهبران ديگر رفتند. «بَدَّلُوا نِعْمَتَ اللَّهِ»
مشابه اين آيه در آيات ديگر نيز آمده است، مثلًا در آيه 41 قصص مى‌فرمايد: «وَ جَعَلْناهُمْ أَئِمَّةً يَدْعُونَ إِلَى النَّارِ» و در آيه 98 سوره کهف مى‌فرمايد: «يَقْدُمُ قَوْمَهُ يَوْمَ الْقِيامَةِ فَأَوْرَدَهُمُ النَّارَ»