1- عوامل توليد در اختيار انسان است. (آب، خاک و نور خورشيد ...) اگر نارسايى و کمبودى وجود دارد به خاطر مديريّت غلط و توزيع نامطلوب است. وَ آتاکُمْ مِنْ کُلِ ... إِنَّ الْإِنْسانَ لَظَلُومٌ کَفَّارٌ
2- خدايى که بشر را آفريد، همهى نيازهاى او را از راه درست برآورده ساخت، اما انسان به دنبال رفع نيازهاى خود از راه گناه است. آتاکُمْ مِنْ کُلِّ ما سَأَلْتُمُوهُ ... إِنَّ الْإِنْسانَ لَظَلُومٌ کَفَّارٌ
3- انسان موجودى نيازمند و محتاج است. «سَأَلْتُمُوهُ»
4- انسان قدرت ندارد نعمتهاى خدا را بشمارد، چه رسد به اين که بخواهد شکر آنها را به جاى آورد. «لا تُحْصُوها»
5- اگر انسان از نعمتهاى الهى درست استفاده نکند، بسيار ستمگر و کفران کننده است. «لَظَلُومٌ کَفَّارٌ»