اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)
وَ تَرَي المُجرِمِين‌َ يَومَئِذٍ مُقَرَّنِين‌َ فِي الأَصفادِ (49)
و مي‌بيني مجرمين را که کشيده شده‌اند در غل‌ها که ميفرمايد:
إِذِ الأَغلال‌ُ فِي أَعناقِهِم وَ السَّلاسِل‌ُ يُسحَبُون‌َ فِي الحَمِيم‌ِ ثُم‌َّ فِي النّارِ يُسجَرُون‌َ مؤمن آيه 71 و 72، و نيز ميفرمايد خُذُوه‌ُ فَغُلُّوه‌ُ ثُم‌َّ الجَحِيم‌َ صَلُّوه‌ُ ثُم‌َّ فِي سِلسِلَةٍ ذَرعُها سَبعُون‌َ ذِراعاً فَاسلُکُوه‌ُ حاقه آيه 29 الي 31.
وَ تَرَي المُجرِمِين‌َ اعم از طبيعي و مشرک و کافر و ضال و مضل و ظالم و معاند و مخالف بلکه لفظ مجرم شامل فاسق و فاجر هم ميشود مگر آنکه اگر
جلد 11 - صفحه 406
با ايمان باشد نجات پيدا کند.
يومئذ روز قيامت مقرّنين بسته شده‌اند في الاصفاد که همان اغلال و سلاسل باشد و لو در لسان ما صفود را کند مي‌گوييم که بپاميزند و غل را بگردن و سلسله را بدست.