1- توجّه به معنويات، نزد گروهى ديوانگى است. «إِنَّکَ لَمَجْنُونٌ»
2- کفّار سرچشمه سخنان پيامبر اکرم صلى الله عليه و آله را که وحى است قبول نداشتند. لذا به جاى «أَنْزَلَ اللَّهُ إِلَيْکَ» مىگفتند: «نُزِّلَ عَلَيْهِ»
3- کفّار، نشانهى صداقت پيامبر را نزول فرشته مىدانستند، ولى اين بهانهاى بيش نبود، زيرا در جاى ديگر قرآن مىخوانيم: اگر بر فرض ما فرشتگان را بر آنان نازل کنيم و مردگان زنده شوند و با آنان سخن بگويند و در برابر چشمشان همه چيز را حاضر کنيم، باز هم ايمان نمىآورند. «ما کانُوا لِيُؤْمِنُوا»*