برگزیده تفسیر نمونه
]
(آیه 11)- ولی آنها چنان لجوج و سرسخت بودند که «هر پیامبری به سراغشان میآمد او را به باد استهزاء و سخریه میگرفتند» (وَ ما یَأْتِیهِمْ مِنْ رَسُولٍ إِلَّا کانُوا بِهِ یَسْتَهْزِؤُنَ).
این استهزاء و سخریه به خاطر چند امر بود:
- برای شکستن ابهت پیامبران و متفرق ساختن افراد حقجو از گرد آنان.
- برای ضعف و ناتوانیشان در مقابل منطق نیرومند رسولان الهی.
- برای این که سرپوشی بر وجدان خفته خود بگذارد، مبادا بیدار شود.
- و سر انجام برای این که میدیدند قبول دعوت پیامبران آنها را در برابر شهواتشان محدود میسازد و آزادیهای حیوانیشان را سلب میکند.
از این جمله استفاده میشود که وظیفه مبلّغان تنها این نیست که مسائلی را به گوش مردم بخوانند، بلکه باید از تمام وسائل سمعی، بصری، برنامههای عملی، قصص، داستانها، ادبیات، شعر و هنر به معنی اصیل و سازنده استفاده کنند تا سخن حق را به دل آنها نفوذ دهند.