تفسیر نور

تفسیر نور (محسن قرائتی) «173» الَّذِينَ قالَ لَهُمُ النَّاسُ إِنَّ النَّاسَ قَدْ جَمَعُوا لَکُمْ فَاخْشَوْهُمْ فَزادَهُمْ إِيماناً وَ قالُوا حَسْبُنَا اللَّهُ وَ نِعْمَ الْوَکِيلُ‌ مؤمنان کسانى هستند که (چون) مردم (منافق) به ايشان گفتند: بى شک مردم (کافر مکّه) بر ضد شما گرد آمده (و بسيج شده) اند، پس از آنان بترسيد، (آنها به جاى ترس) بر ايمانشان بيافزود و گفتند: خداوند ما را کفايت مى‌کند و او چه خوب نگهبان و ياورى است.