برگزیده تفسیر نمونه
]
(آیه 19)- در اینجا به بخشی از آیات آفرینش، و نشانههای عظمت خدا در زمین، میپردازد تا بحث پیشین تکمیل گردد.
نخست از خود زمین شروع کرده، میفرماید: «و ما زمین را گسترش دادیم» (وَ الْأَرْضَ مَدَدْناها).
و از آنجا که آفرینش کوهها با آن فوائد زیادی که دارند یکی از نشانههای توحید است، به ذکر آن پرداخته، اضافه میکند: «و ما در زمین کوههای مستقر و ثابتی انداختیم» (وَ أَلْقَیْنا فِیها رَواسِیَ).
این کوهها علاوه بر این که از ریشه به هم پیوستهاند و همچون زرهی زمین را در برابر فشار درونی از لرزشها حفظ میکنند، و علاوه بر این که قدرت توفانها را در هم شکسته و وزش باد و نسیم را به دقت کنترل مینمایند، محل خوبی برای ذخیره آبها به صورت برف و یا چشمهها میباشند.
سپس به سراغ مهمترین عامل زندگی بشر و همه جانداران یعنی گیاهان میرود، میفرماید: «و ما در روی زمین از هر چیز (گیاه) موزون رویاندیم» (وَ أَنْبَتْنا فِیها مِنْ کُلِّ شَیْءٍ مَوْزُونٍ).
در کره زمین شاید صدها هزار نوع گیاه داریم با خواص مختلف و آثار متنوع و گوناگون که شناخت هر یک دریچهای است برای شناخت «اللّه» و برگ هر کدام از آنها دفتری است از «معرفت کردگار».
ج2، ص528