برگزیده تفسیر نمونه
]
(آیه 25)- و لذا بلافاصله به دنبال این سخن میگوید: «پروردگار تو بطور قطع همه آنها را (به زندگی جدید در رستاخیز باز میگرداند و) جمع و محشور میکند» (وَ إِنَّ رَبَّکَ هُوَ یَحْشُرُهُمْ).
«چرا که او هم حکیم است و هم عالم» (إِنَّهُ حَکِیمٌ عَلِیمٌ).
«حکمت» او ایجاب میکند که مرگ پایان همه چیز نباشد، زیرا اگر زندگی منحصر به همین چند روز حیات این جهان بود آفرینش جهان بیهوده و بیمحتوا میشد، و از خداوند حکیم دور است که یک چنین آفرینش بینتیجهای داشته باشد.
و «علیم» بودنش سبب میشود که در امر معاد و حشر، مشکلی ایجاد نشود، هر ذره خاکی که از انسانی به گوشهای پرتاب شده جمعآوری میکند و حیات جدید به آن میبخشد، و از سوی دیگر پرونده اعمال همگی هم در دل این جهان طبیعت و هم در درون جان انسانها ثبت است. و او از همه اینها آگاه است.
بنابراین حکیم و علیم بودن خدا دلیل فشرده و پرمغزی بر مسأله «حشر» و «معاد» محسوب میشود.