تفسیر نور (محسن قرائتی)
«176» وَ لا يَحْزُنْکَ الَّذِينَ يُسارِعُونَ فِي الْکُفْرِ إِنَّهُمْ لَنْ يَضُرُّوا اللَّهَ شَيْئاً يُرِيدُ اللَّهُ أَلَّا يَجْعَلَ لَهُمْ حَظًّا فِي الْآخِرَةِ وَ لَهُمْ عَذابٌ عَظِيمٌ
و (اى پيامبر!) کسانى که در کفر مىشتابند، ترا اندوهگين نکنند. آنان هرگز به خداوند ضررى نمىزنند. خداوند خواسته است که براى آنها هيچ بهرهاى در قيامت قرار ندهد و براى آنان عذابى بزرگ است.