برگزیده تفسیر نمونه
]
(آیه 176))- تسلیت به پیامبر صلّی اللّه علیه و آله در این آیه روی سخن به پیامبر است و به دنبال حادثه دردناک احد خداوند او را تسلیت داده، میگوید: «ای پیامبر! از این که میبینی جمعی در راه کفر بر یکدیگر پیشی میگیرند، و گویا با هم مسابقه گذاشتهاند، هیچ گاه غمگین مباش» (وَ لا یَحْزُنْکَ الَّذِینَ یُسارِعُونَ فِی الْکُفْرِ).
«زیرا، آنها هرگز هیچ گونه زیانی به خداوند نمیرسانند» (إِنَّهُمْ لَنْ یَضُرُّوا اللَّهَ شَیْئاً).
اصولا نفع و ضرر برای موجوداتی است که وجودشان از خودشان نیست اما خداوند ازلی و ابدی که از هر جهت بینیاز است کفر و ایمان مردم کوششها و تلاشهای آنها در این راه چه اثری برای خداوند میتواند داشته باشد؟
و اگر میبینی آنها به اراده خود راه کفر را در پیش میگیرند «خدا میخواهد
ج1، ص352
(آنها را در این راه، آزاد بگذارد و چنان به سرعت راه کفر را بپویند) که کمترین بهرهای در آخرت نداشته باشند، بلکه عذاب عظیم در انتظار آنها باشد» (یُرِیدُ اللَّهُ أَلَّا یَجْعَلَ لَهُمْ حَظًّا فِی الْآخِرَةِ وَ لَهُمْ عَذابٌ عَظِیمٌ).