اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)
لَعَمرُک‌َ إِنَّهُم لَفِي سَکرَتِهِم يَعمَهُون‌َ (72)
بجان خودت قسم که اينکه قوم لوط هر آينه در مستي خود در ضلالت و گمراهي و حيراني و ترديد و راه بجايي نبرند افتاده‌اند (لعمرک) خطاب الهيست بپيغمبر اکرم صلّي اللّه عليه و اله و براي تأکيد مطلب قسم ياد فرموده که لام قسم است آنهم بجان پيغمبر که عزيزترين جميع مخلوقات است در پيشگاه الهي (إنّهم) اينکه هم تأکيد بإن‌ّ از حروف مشدّده (لَفِي سَکرَتِهِم) سکر مستيست که بسا از شرب مسکرات پيدا ميشود و بسا از فرط شهوت که ديگر چشم نمي‌بيند و گوش نميشنود و بسا از جهل و حماقت که برخورد بمفاسد نميکند (يعمهون) عمه حيرت و تردد است و بزبان ما گيج و هيچ نميفهمد چه ميکند و چه ميشود و بکجا منجر ميشود.