تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
وَ آتَيْناهُمْ آياتِنا فَکانُوا عَنْها مُعْرِضِينَ (81)
وَ آتَيْناهُمْ آياتِنا: و داديم ايشان را آيات خود را. مراد بيرون آمدن شتر سرخ موى شيردار از ميان کوه. فَکانُوا عَنْها مُعْرِضِينَ: پس بودند آن قوم از آيات بينه و علامات داله بر حق و حقانيت، اعراض‌کنندگان و رو برگردندگان، يعنى به عوض آنکه تفکر و تأمل نمايند در آن آيات و ايمان آرند، کفر ورزيده و معرض شدند، و در عناد و لجاج افزودند.
«1» نهج البلاغه، حکمت 297.
جلد 7 - صفحه 138