تفسیر نور

تفسیر نور (محسن قرائتی) «179» ما کانَ اللَّهُ لِيَذَرَ الْمُؤْمِنِينَ عَلى‌ ما أَنْتُمْ عَلَيْهِ حَتَّى يَمِيزَ الْخَبِيثَ مِنَ الطَّيِّبِ وَ ما کانَ اللَّهُ لِيُطْلِعَکُمْ عَلَى الْغَيْبِ وَ لکِنَّ اللَّهَ يَجْتَبِي مِنْ رُسُلِهِ مَنْ يَشاءُ فَآمِنُوا بِاللَّهِ وَ رُسُلِهِ وَ إِنْ تُؤْمِنُوا وَ تَتَّقُوا فَلَکُمْ أَجْرٌ عَظِيمٌ‌ خداوند بر آن نيست که (شما) مؤمنان را بر آن حالى که اکنون هستيد رها کند، مگر اينکه (با پيش آوردن آزمايش‌هاى پى در پى،) ناپاک را از پاک جدا کند. و خداوند بر آن نيست که شما را بر غيب آگاه سازد، ولى از پيامبرانش، هر که را بخواهد (براى آگاهى از غيب) بر مى‌گزيند، پس به خدا و پيامبرانش ايمان آوريد و (بدانيد) اگر ايمان آورده و تقوا پيشه کنيد، پس براى شما پاداش بزرگى خواهد بود.