پیام‌های تفسیر نور

1- در بهشت، باغها و نهرها تنوع و تعدّد دارند. «جَنَّاتُ‌، الْأَنْهارُ» 2- باغ‌هاى بهشتى، هميشه سبز است. خزان و خشکسالى ندارد. «جَنَّاتُ عَدْنٍ» 3- پاداش پرهيز از لذات حرام دنيوى، کاميابى‌هاى بى‌نهايت اخروى است. «ما يَشاؤُنَ» 4- «ما يَشاؤُنَ» بالاتر از «ما تَشْتَهِيهِ الْأَنْفُسُ وَ تَلَذُّ الْأَعْيُنُ» است. زيرا گاهى انسان چيزى را مى‌خواهد که در آن لذّت نفس و چشم نيست، مقام عرفان و معنويّت است. «لَهُمْ فِيها ما يَشاؤُنَ» 5- سنّت خداوند بر پاداش نيکوکاران است. «کَذلِکَ يَجْزِي اللَّهُ الْمُتَّقِينَ»