«سيئه» به گناهان کوچک، در مقابل گناهان بزرگ گفته مى‌شود، مانند آيه‌ى «إِنْ تَجْتَنِبُوا کَبائِرَ ما تُنْهَوْنَ عَنْهُ نُکَفِّرْ عَنْکُمْ سَيِّئاتِکُمْ» «1» بنابراين آنچه در دنيا از کيفر به انسان مى‌رسد، گوشه‌اى از عملکرد اوست، و اصلِ کيفر در قيامت است.
«حاقَ بِهِمْ» به معنى «حل بهم»، يعنى آنچه را مسخره مى‌کردند برخودشان حلول کرد.