پیام‌های تفسیر نور

1- آنچه از کفر و شرک خطرناک‌تر است، توجيه آن و نسبت دادن آن به خداست. «قالَ الَّذِينَ أَشْرَکُوا لَوْ شاءَ اللَّهُ ما عَبَدْنا» 2- عقيده به جبر در ميان مشرکان نيز بوده است. «لَوْ شاءَ اللَّهُ ما عَبَدْنا مِنْ دُونِهِ» 3- منحرفان علاوه بر کار خود، کار نياکان و هم‌کيشان خود را نيز توجيه مى‌کنند. «نَحْنُ وَ لا آباؤُنا» 4- برخى مردم، آداب و رسوم و عقايد نياکانشان را هر چه باشد، مى‌پذيرند ومى‌دانند. «نَحْنُ وَ لا آباؤُنا» 5- چنانکه حلال کردن حرام‌ها جايز نيست، حرام کردن آنچه را خداوند حلال دانسته، نيز جايز نيست. «حَرَّمْنا مِنْ دُونِهِ مِنْ شَيْ‌ءٍ» 6- توجيه‌گرى، کار همه منحرفان تاريخ است. «کَذلِکَ فَعَلَ الَّذِينَ مِنْ قَبْلِهِمْ» جلد 4 - صفحه 518 7- تبليغ، بايد رسا و روشن باشد. «الْبَلاغُ الْمُبِينُ» 8- کار پيامبران، دعوت و تبليغ است، نه اجبار مردم به ايمان. «فَهَلْ عَلَى الرُّسُلِ إِلَّا الْبَلاغُ الْمُبِينُ»