تفسیر نور (محسن قرائتی)
«183» الَّذِينَ قالُوا إِنَّ اللَّهَ عَهِدَ إِلَيْنا أَلَّا نُؤْمِنَ لِرَسُولٍ حَتَّى يَأْتِيَنا بِقُرْبانٍ تَأْکُلُهُ النَّارُ قُلْ قَدْ جاءَکُمْ رُسُلٌ مِنْ قَبْلِي بِالْبَيِّناتِ وَ بِالَّذِي قُلْتُمْ فَلِمَ قَتَلْتُمُوهُمْ إِنْ کُنْتُمْ صادِقِينَ
کسانى که گفتند: همانا خداوند از ما پيمان گرفته که به هيچ پيامبرى ايمان نياوريم، مگر آنکه (به صورت معجزه) يک قربانى براى ما بياورد، که آتش
جلد 1 - صفحه 665
(صاعقه آسمانى) آن را بخورد! بگو: (اين حرف‌ها بهانه است،) بى‌گمان پيامبرانى پيش از من، با دلائلى روشن و (حتى) با همين (پيشنهادى) که گفتيد، براى شما آمدند، پس اگر راست مى‌گوييد چرا آنان را کشتيد؟