«ضر» به نگرانى گفته مىشود که از فقدان نعمت ناشى مىشود و «تَجْئَرُونَ» از «جؤار» به معناى ناله و استغاثه است.
مضمون اين آيه در آيات ديگر قرآن نيز تکرار شده است، چنانکه در آيهى 67 سوره اسراء مىفرمايد: «وَ إِذا مَسَّکُمُ الضُّرُّ فِي الْبَحْرِ ضَلَّ مَنْ تَدْعُونَ إِلَّا إِيَّاهُ فَلَمَّا نَجَّاکُمْ إِلَى الْبَرِّ أَعْرَضْتُمْ وَ کانَ الْإِنْسانُ کَفُوراً» هرگاه در وسط دريا با خطرى مواجه شويد، جز او هر چه را در خيال خود مىخوانديد، محو شود، ولى همينکه او شما را به خشکى رساند، روىگردان شده و کفران نعمت مىکنيد.
پيامبراکرم صلى الله عليه و آله مىفرمايد: «من لم يعلم ان للَّه عليه نعمة الّا فى مطعم او ملبس فقد قصر عمله و دنى عذابه» «1»، هر کس نعمت خداوند را تنها در خوراک و پوشاک بداند، هم در
«1». تفسير نورالثقلين.
جلد 4 - صفحه 533
عمل کوتاهى کرده و هم به قهر خدا نزديک شده است.