1- هدف از نزول قرآن، جدا کردن حقّ از باطل است. ما أَنْزَلْنا ... إِلَّا لِتُبَيِّنَ لَهُمُ
جلد 4 - صفحه 542
2- سرچشمهى اختلافات، دورى از رهنمودهاى پيامبران است. «لِتُبَيِّنَ لَهُمُ الَّذِي اخْتَلَفُوا فِيهِ»
3- خداوند به واسطهى انبيا اتمام حجّت مىکند. «لِتُبَيِّنَ لَهُمُ»
4- قرآن هم کتاب قضاوت بين حقّ و باطل، هم وسيلهى ارشاد و هم وسيله دريافت رحمت الهى است. «لِتُبَيِّنَ، هُدىً، رَحْمَةً»
5- شرط دريافت هدايت و رحمت الهى، آن است که انسان زمينه سعادت را در خود کور نکرده باشد. «لِقَوْمٍ يُؤْمِنُونَ»