1- اگر فرمان خداوند، با ذهن و سليقه‌ى ما مطابق نيامد و راز آن را نفهميديم،
«1». تورات، سِفر تثنيه، فصل 21.
جلد 1 - صفحه 134
نبايد آنرا انکار کنيم. «إِنَّ اللَّهَ يَأْمُرُکُمْ ... أَ تَتَّخِذُنا هُزُواً»
2- موسى عليه السلام دستور ذبح گاو را از سوى خدا معرّفى مى‌کند تا بلکه رعايت ادب نموده وتسليم شوند، ولى آنها باز بهانه گيرى مى‌کنند. «إِنَّ اللَّهَ يَأْمُرُکُمْ»
3- خداوند اگر اراده نمايد، از به هم خوردن دو مرده، مرده‌اى زنده مى‌شود.
«تَذْبَحُوا بَقَرَةً»
4- در کشتن گاو، تقدّس گاو کوبيده مى‌شود. همانند بت‌شکنى ابراهيم عليه السلام و آتش زدن گوساله‌ى طلايى سامرى. «تَذْبَحُوا بَقَرَةً»
5- درجه‌ى ايمان مردم به پيامبرشان، از برخورد آنها در مقابل دستورات وى فهميده مى‌شود. «أَ تَتَّخِذُنا هُزُواً»
6- استعاذه و پناه بردن به خدا، يکى از راه‌هاى بيمه شدن است. عصمت انبيا در سايه‌ى استعاذه و امثال آن است. «أَعُوذُ ...»
7- مسخره کردن، کار افراد جاهل وبى‌خرد است. «أَکُونَ مِنَ الْجاهِلِينَ»
8- جهل و بى‌خردى، خطرى است که اولياى خدا، از آن به خدا پناه مى‌برند.
«أَعُوذُ بِاللَّهِ أَنْ أَکُونَ مِنَ الْجاهِلِينَ»
9- خداوند در يک ماجرا، توحيد؛ قدرت نمايى خود، نبوّت؛ معجزه موسى، و معاد؛ زنده شدن مرده را به اثبات مى‌رساند.