تفسیر نور (محسن قرائتی)
وَ اللَّهُ جَعَلَ لَکُمْ مِنْ بُيُوتِکُمْ سَکَناً وَ جَعَلَ لَکُمْ مِنْ جُلُودِ الْأَنْعامِ بُيُوتاً تَسْتَخِفُّونَها يَوْمَ ظَعْنِکُمْ وَ يَوْمَ إِقامَتِکُمْ وَ مِنْ أَصْوافِها وَ أَوْبارِها وَ أَشْعارِها أَثاثاً وَ مَتاعاً إِلى حِينٍ «80»
و خداوند براى شما از خانه‌هايتان، مايه آرامش قرار داد و براى شما از پوست‌هاى چهارپايان خيمه‌هايى قرار داد که روز کوچ شما و روز اقامت شما (حمل ونقل) آن را سبک وخفيف مى‌يابيد و از پشم وکرک وموهاى آنها، براى مدّتى لوازم و اسباب زندگى قرار داد.
«1». روزى در هواپيما نشسته بودم. سرمهماندار اعلام کرد تا چند دقيقه ديگر در فرودگاه خواهيم‌نشست. به او گفتم چرا ان شاءاللَّه نگفتى؟ او گفت: کامپيوتر هواپيما براى ما زمان، مسافت و فاصله و همه چيز را روشن کرده است و نيازى به ان شاءاللَّه نيست. به او گفتم مگر هواپيماهايى که در شرق و غرب عالم سقوط مى‌کنند کامپيوتر ندارند، آرى اراده خدا منتظر کامپيوتر شما نيست. او کمى فکر کرد و برگشت و اعلام کرد که تا چند لحظه‌ى ديگر ان شاءاللَّه در زمين خواهيم نشست. من نيز با هديه‌اى از او تشکر کردم.
جلد 4 - صفحه 559