وقتى مسلمانان از مکّه به مدينه مهاجرت کردند، مشرکان به اموال آنان يورش برده و به هرکس که دست مى‌يافتند، او را مورد آزار قرار مى‌دادند. از طرف ديگر، در مدينه هم يهوديان به آنها زخم زبان مى‌زدند و حتّى برخى با کمال بى‌شرمى براى زنان و دختران مسلمان، غزل سرايى کرده و يا آنها را هَجو مى‌نمودند.
سردمدارى اين جريان با شخصى به نام کعب‌بن اشرف بود که رسول‌خدا صلى الله عليه و آله دستور قتل وى را داده بود. اين آيه ضمن تسلّى دادن به مسلمانان، از آنان مى‌خواهد در برابر آزار دشمنان صبر و تقوا پيشه کنند که مايه‌ى استوارى آنان در ايمان مى‌گردد.
امام رضا عليه السلام پرداخت زکات را يکى از مصاديق آزمايش در اموال دانستند که در اين آيه مطرح گرديده است. «1»
«1». تفسير نورالثقلين.
جلد 1 - صفحه 669