پیام‌های تفسیر نور

کيفر مرتّد قهر، الهى در دنيا و آخرت است. مَنْ کَفَرَ بِاللَّهِ مِنْ بَعْدِ إِيمانِهِ‌ ... غَضَبٌ مِنَ اللَّهِ وَ لَهُمْ عَذابٌ عَظِيمٌ‌ 2- انسان در معرض خطر وبدعاقبت شدن است. «کَفَرَ بِاللَّهِ مِنْ بَعْدِ إِيمانِهِ» 3- اسلام براى موارد استثنايى و ضرورت‌ها، حساب جداگانه‌اى باز نموده است. «إِلَّا مَنْ أُکْرِهَ» 4- وظيفه‌ى انسان در حال اکراه تغيير مى‌کند. «إِلَّا مَنْ أُکْرِهَ» 5- اقرار واعتراف، در حال اکراه (فشار وشکنجه) ارزش ندارد. مَنْ أُکْرِهَ وَ قَلْبُهُ‌ ... 6- روح اسلام ايمان قلبى است. «وَ قَلْبُهُ مُطْمَئِنٌّ» 7- اکراه پذيرى مربوط به جسم است نه قلب. «أُکْرِهَ وَ قَلْبُهُ مُطْمَئِنٌّ» 8- بدترين نوع کفر جدا شدن از مسلمانان وباز کردن آغوش براى کفر است. «شَرَحَ بِالْکُفْرِ صَدْراً» 9- ايمان دو نوع است؛ نوعى که روح انسان با آن گِره مى‌خورد و پايدار است، «قَلْبُهُ مُطْمَئِنٌّ بِالْإِيمانِ» و نوعى که عارضى است. کَفَرَ ... بَعْدِ إِيمانِهِ‌