1- پيامبران، برگزيدگان خداوند هستند. «يَجْتَبِيکَ»
2- چون يوسف عليه السلام برگزيده و ... بود به انواع گرفتارىها مبتلا شد تا گوهر وجودش در گرفتارىها نمايانده شود. «يَجْتَبِيکَ» (البلاء للولاء ...)*
3- ارزش انسان به سن و سال نيست، ممکن است کسى از نظر سنى کوچکتر ولى از نظر خصلتها و ارزش والاتر باشد. (چنانکه يوسف از برادران خود
جلد 4 - صفحه 158
کوچکتر بود) «يَجْتَبِيکَ رَبُّکَ»*
4- اولياى خدا از يک خواب، آينده افراد را مىبينند. «يَجْتَبِيکَ رَبُّکَ وَ يُعَلِّمُکَ»
5- علوم مهم و دانشهاى کليدى و اساسى را نبايد به هر کس آموخت؛ اوّل بايد افراد لايق را گزينش کرد و سپس علوم را در اختيار آنان قرار داد. «يَجْتَبِيکَ رَبُّکَ وَ يُعَلِّمُکَ»*
6- علم، اولين هديه الهى به برگزيدگان خود است. «يَجْتَبِيکَ رَبُّکَ وَ يُعَلِّمُکَ»
7- انبيا، شاگردان بلاواسطه خداوند هستند. «يُعَلِّمُکَ»
8- تعبير خواب، از امورى است که خداوند به انسان عطا مىکند. «يُعَلِّمُکَ مِنْ تَأْوِيلِ الْأَحادِيثِ»
9- از جمله راههاى ارتباط با غيب، تعبير رؤيا و خواب است. «يُعَلِّمُکَ مِنْ تَأْوِيلِ الْأَحادِيثِ»*
10- علم آموخته شده به يوسف عليه السلام نيز محدود بوده است. ( «من» در جملهى «مِنْ تَأْوِيلِ الْأَحادِيثِ»، به معناى بخشى از علم تعبير خواب است)*
11- مقام نبوّت و حکومت، سرآمد نعمتهاست. «وَ يُتِمُّ نِعْمَتَهُ»
12- در فرهنگ قرآن، اجداد در حکم پدر هستند. «أَبَوَيْکَ مِنْ قَبْلُ إِبْراهِيمَ وَ إِسْحاقَ»
13- علم و هدايت و لياقت يک فرد علاوه بر خود او براى خانواده و خويشاوندان او نيز نعمت و موهبت الهى است. «عَلَيْکَ وَ عَلى آلِ يَعْقُوبَ»*
14- اتمام نعمت بر آل يعقوب نشان از عاقبت به خيرى برادران يوسف دارد.
«يُتِمُّ نِعْمَتَهُ عَلَيْکَ وَ عَلى آلِ يَعْقُوبَ»*
15- انتخاب انبيا، بر اساس علم و حکمت الهى است. يَجْتَبِيکَ ... عَلِيمٌ حَکِيمٌ
تفسير نور(10جلدى)، ج4، ص: 159