1- خردمندان، آماده‌ى پذيرش حقّ هستند و در کنار پاسخگويى به نداى فطرت، به نداى انبيا، علما و شهدا پاسخ مى‌دهند. «إِنَّنا سَمِعْنا مُنادِياً يُنادِي لِلْإِيمانِ ...»
2- استغفار و اعتراف، نشانه‌ى عقل است. «لِأُولِي الْأَلْبابِ ... رَبَّنا فَاغْفِرْ لَنا»
«1». نساء، 31.
«2». ملک، 10.
جلد 1 - صفحه 678
3- از آداب دعا که زمينه‌ى عفو الهى را فراهم مى‌کند، توجّه به ربوبيّت الهى است.
«رَبَّنا فَاغْفِرْ لَنا»
4- ايمان، زمينه‌ى دريافت مغفرت الهى است. «فَآمَنَّا، فَاغْفِرْ لَنا»
5- ديگران را در دعاى خود شريک کنيم. «فَاغْفِرْ لَنا»
6- پرده‌پوشى وعفو، از شئون ربوبيّت واز شيوه‌هاى تربيت است. «رَبَّنا ... کَفِّرْ عَنَّا»
7- مردن و مرگِ انسان با اراده الهى است. «تَوَفَّنا»
8- خردمندانِ دورانديش، مرگ با نيکان را آرزو مى‌کنند. «تَوَفَّنا مَعَ الْأَبْرارِ»
9- نيکان و ابرار مقامى دارند که خردمندان آرزوى آن را مى‌کند. «لِأُولِي الْأَلْبابِ ... تَوَفَّنا مَعَ الْأَبْرارِ»