يوسف گفت: «ائْتُونِي بِأَخٍ لَکُمْ» يعنى برادرى که شما از پدر داريد و نگفت: برادر من، از اين کلام معلوم مىشود که يوسف در چهرهى ناشناس، باب گفتگو را با برادران باز کرد و آنها همچنان که در تفاسير آمده گزارش دادند که ما فرزندان يعقوب نوادهى ابراهيم مىباشيم.
جلد 4 - صفحه 238
پدر ما پيرمردى است که به خاطر حزن و اندوه فرزندش که گرگ او را پاره کرده، سالهاست گريان وگوشهگير است و يکى از برادرانمان را نيز به خدمت او گماردهايم، اگر ممکن است سهم آن پدر و برادر را نيز به ما بدهيد که با خوشحالى برگرديم. يوسف دستور داد علاوه بر بار ده شتر، دو بار ديگر سهم يعقوب و برادر ديگر نيز افزوده شود.
يوسف براى جذب برادران گفت: «أَنَا خَيْرُ الْمُنْزِلِينَ» من بهترين ميزبانم، و آن برادران جذب شدند، ولى خداوند براى جذب مردم تعبيرات زيادى دارد:
«خَيْرُ الرَّازِقِينَ» «1» او بهترين روزى رسان است.
«خَيْرُ الْغافِرِينَ» «2» او بهترين بخشنده است.
«خَيْرُ الْفاتِحِينَ» «3» او بهترين گشايشگر است.
«خَيْرُ الْماکِرِينَ» «4» او بهترين تدبير کننده است.
«خَيْرُ الْوارِثِينَ» «5» او بهترين وارث است.
«خَيْرُ الْحاکِمِينَ» «6» او بهترين داور است.
امّا گروه بسيارى از مردم جذب نمىشوند.