پیام‌های تفسیر نور

1- در مديريّت، هم محبّت لازم است و هم تهديد. اوّل مژده و محبّت؛ «أَنَا خَيْرُ الْمُنْزِلِينَ» بعد تهديد و اولتيماتوم. «فَإِنْ لَمْ تَأْتُونِي» 2- زمينه‌هاى سوء استفاده را از بين ببريم. (اگر رسم شود که حاضرين سهم غائبين را بگيرند بعضى سوء استفاده مى‌کنند.) «فَإِنْ لَمْ تَأْتُونِي بِهِ فَلا کَيْلَ لَکُمْ»* جلد 4 - صفحه 240 3- در اجراى قانون، ميان برادر وخانواده وديگران نبايد تبعيض قائل شد. «فَلا کَيْلَ لَکُمْ» (هر شخصى سهم معينى داشت وبايد خود دريافت مى‌کرد.) 4- در تهديد لازم نيست که مدير تصميم صد در صد بر اجرا داشته باشد. «فَلا کَيْلَ لَکُمْ» (زيرا يوسف کسى نبود که حاضر شود برادرانش از قحطى بميرند.) 5- قاطعيّت در پياده‌کردن برنامه‌ها، شرط رهبرى است. «فَلا کَيْلَ لَکُمْ عِنْدِي وَ لا تَقْرَبُونِ»