تفسیر نور

تفسیر نور (محسن قرائتی) «195» فَاسْتَجابَ لَهُمْ رَبُّهُمْ أَنِّي لا أُضِيعُ عَمَلَ عامِلٍ مِنْکُمْ مِنْ ذَکَرٍ أَوْ أُنْثى‌ بَعْضُکُمْ مِنْ بَعْضٍ فَالَّذِينَ هاجَرُوا وَ أُخْرِجُوا مِنْ دِيارِهِمْ وَ أُوذُوا فِي سَبِيلِي وَ قاتَلُوا وَ قُتِلُوا لَأُکَفِّرَنَّ عَنْهُمْ سَيِّئاتِهِمْ وَ لَأُدْخِلَنَّهُمْ جَنَّاتٍ تَجْرِي مِنْ تَحْتِهَا الْأَنْهارُ ثَواباً مِنْ عِنْدِ اللَّهِ وَ اللَّهُ عِنْدَهُ حُسْنُ الثَّوابِ‌ پس پروردگارشان دعاى آنان را مستجاب کرد (و فرمود:) که من عمل هيچ صاحب عملى از شما را، خواه مرد يا زن، (گرچه) همه از يکديگريد، تباه نمى‌کنم (و بى‌پاداش نمى‌گذارم). پس کسانى که هجرت کرده واز خانه‌هايشان رانده شده و در راه من آزار و اذيّت ديده، جنگيده و کشته شدند، قطعاً من لغزش‌هايشان را مى‌پوشانم و در باغ‌هايى که نهرها از زيرشان جارى است، واردشان مى‌کنم. (اين) پاداشى است از طرف خدا و پاداش نيکو تنها نزد خداست. «1». غافر، 51. جلد 1 - صفحه 680