تفسیر نور (محسن قرائتی)
قالَ لَنْ أُرْسِلَهُ مَعَکُمْ حَتَّى تُؤْتُونِ مَوْثِقاً مِنَ اللَّهِ لَتَأْتُنَّنِي بِهِ إِلَّا أَنْ يُحاطَ بِکُمْ فَلَمَّا آتَوْهُ مَوْثِقَهُمْ قالَ اللَّهُ عَلى ما نَقُولُ وَکِيلٌ «66»
(پدر) گفت: من هرگز او را با شما نخواهم فرستاد تا آنکه (با سوگند) به نام خدا، وثيقهاى محکم بياوريد که حتماً او را نزد من برگردانيد، مگر آنکه همه شما گرفتار حادثهاى شويد. پس چون وثيقه خود را آوردند (پدر) گفت:
خداوند بر آنچه مىگوييم وکيل است.