تفسیر نور (محسن قرائتی)
وَ إِنْ تَعْجَبْ فَعَجَبٌ قَوْلُهُمْ أَ إِذا کُنَّا تُراباً أَ إِنَّا لَفِي خَلْقٍ جَدِيدٍ أُولئِکَ الَّذِينَ کَفَرُوا بِرَبِّهِمْ وَ أُولئِکَ الْأَغْلالُ فِي أَعْناقِهِمْ وَ أُولئِکَ أَصْحابُ النَّارِ هُمْ فِيها خالِدُونَ «5»
اگر تعجّب مىکنى پس عجيب گفتار آنهاست (که مىگويند:) آيا آنگاه که خاک شديم، آيا به آفرينش تازهاى در مىآييم؟ آنانند کسانىکه به پروردگارشان کفر ورزيدند و همانانند که غُلها در گردنشان باشد و همانانند همدم آتش که در آن جاودانهاند.