1- انکار معاد يعنى انکار قدرت، عدالت و حکمت خداوند و اين کفر است.
«أُولئِکَ الَّذِينَ کَفَرُوا»
2- منکر معاد چون تمام هدفش دنياست، به غل و زنجير ماديّت، هواپرستى، جهل و خرافات مبتلا مىگردد و اينچنين کسى در آخرت نيز در غل و زنجير عذاب الهى خواهد بود. «الْأَغْلالُ»
3- غل و زنجير در قيامت بر روى گردن منکرين نيست تا بتوانند آن را بردارند، بلکه چنان به درون گردنشان فرو رفته که قابل برداشتن نيست. «فِي أَعْناقِهِمْ»
4- منکر معاد چون توشهاى براى رهايى خود از قهر الهى فراهم نکرده، هميشه در عذاب باقى است. «خالِدُونَ»