تفسیر نور (محسن قرائتی)
وَ إِنْ خِفْتُمْ أَلَّا تُقْسِطُوا فِي الْيَتامى فَانْکِحُوا ما طابَ لَکُمْ مِنَ النِّساءِ مَثْنى وَ ثُلاثَ وَ رُباعَ فَإِنْ خِفْتُمْ أَلَّا تَعْدِلُوا فَواحِدَةً أَوْ ما مَلَکَتْ أَيْمانُکُمْ ذلِکَ أَدْنى أَلَّا تَعُولُوا «3»
و اگر مىترسيد که عدالت را دربارهى (ازدواج با) دختران يتيم مراعات نکنيد، (از ازدواج با آنان صرفنظر نماييد و) با زنان دلخواه (ديگر) ازدواج کنيد، دوتا، سهتا، يا چهار تا. پس اگر ترسيديد که (ميان همسران) به عدالت رفتار نکنيد، پس يک همسر (کافى است) يا (به جاى همسر دوّم از) کنيزى که مال شماست (کام بگيريد، گرچه کنيز هم حقوقى دارد که بايد مراعات شود) اين نزديکتر است که ستم نکنيد.