1- پيامبران، اسوه‌ى مردم در دنيا و شاهد آنان در آخرتند. «مِنْ کُلِّ أُمَّةٍ بِشَهِيدٍ»
2- لازمه‌ى گواه بودن، علم داشتن است، پس انبيا از کارهاى ما آگاهند. «بِشَهِيدٍ»
3- پيامبر اسلام اشرف انبياست، چون انبيا بر اعمال امّت خود گواهند، ولى پيامبر اسلام بر اعمال انبيا گواه است. «جِئْنا بِکَ عَلى هؤُلاءِ شَهِيداً»