پیام‌های تفسیر نور

1- مقام نماز به حدى رفيع است که شرابخوار نبايد به آن نزديک شود. «لا تَقْرَبُوا الصَّلاةَ وَ أَنْتُمْ سُکارى‌» 2- در نماز، تنها اذکار وحرکات کافى نيست، توجّه وشعور لازم است. حَتَّى تَعْلَمُوا ... 3- عبادات ناآگاهانه، از ارزش بالا برخورددار نيست، گرچه تکليف را ساقط مى‌کند. «حَتَّى تَعْلَمُوا ما تَقُولُونَ» 4- در مسجد، نبايد با حالت جنابت وارد شد. وَ لا جُنُباً ... 5- در غسل، شستن تمام بدن لازم است. چون در آيه نام عضو خاصّى برده نشده است. «تَغْتَسِلُوا» 6- احتمال خطر وضرر، يا تکليف را از انسان برمى‌دارد و يا سبب تخفيف تکليف مى‌شود. وَ إِنْ کُنْتُمْ مَرْضى‌ ... فَتَيَمَّمُوا 7- در تعبيرات و گفتار، بايد ادب را رعايت کرد. «مِنَ الْغائِطِ أَوْ لامَسْتُمُ النِّساءَ» (تعبير برگشت از گودى براى قضاى حاجت و لمس زنان، کنايه از آميزش جنسى است. «1») 8- احکام خدا، ترخيص دارد ولى تعطيل ندارد. اگر آب نبود، بايد تيمم کرد. «فَلَمْ تَجِدُوا ماءً فَتَيَمَّمُوا» 9- شرط ارتباط با خدا از طريق نماز، طهارت و پاکى است، وضو يا تيمّم. «فَلَمْ تَجِدُوا ماءً فَتَيَمَّمُوا» 10- تخفيف احکام، نمودى از رحمت و مغفرت الهى است. فَلَمْ تَجِدُوا ماءً فَتَيَمَّمُوا ... عَفُوًّا غَفُوراً «1». تهذيب‌الاحکام، ج 1، ص 22. تفسير نور(10جلدى)، ج‌2، ص: 76