تفسیر نور (محسن قرائتی)
وَ الَّذِينَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ سَنُدْخِلُهُمْ جَنَّاتٍ تَجْرِي مِنْ تَحْتِهَا الْأَنْهارُ خالِدِينَ فِيها أَبَداً لَهُمْ فِيها أَزْواجٌ مُطَهَّرَةٌ وَ نُدْخِلُهُمْ ظِلًّا ظَلِيلًا «57»
وکسانى را که ايمان آورده وکارهاى نيک انجام داده‌اند، به زودى در باغ‌هايى که از زير (درختان) آن نهرها جارى است وارد مى‌کنيم. آنان هميشه در آن جاودانند، برايشان در آن جا همسرانى پاکيزه است و آنان را در سايه‌هايى پايدار (بدون سردى وگرمى و طوفان) درآوريم.
در تربيت بايد بيم واميد در کنار هم باشد. در آيه قبل بيم بود واين آيه، اميد.
«ظليل»، سايه‌ى کشيده و ممتد است.
امام صادق عليه السلام فرمود: مراد از ازواج مطهره همسرانى هستند که از آلودگى به حيض و حدث پاکند. «1»