1- عامل خطر کارهاى خود انسان است. «مُصِيبَةٌ بِما قَدَّمَتْ أَيْدِيهِمْ»
2- مسلمانان چند چهره و منافق، هنگام بروز مشکل و احساس خطر به سراغ رهبران الهى مىآيند. «جاؤُکَ»
3- مراجعه به طاغوت، نابسامانىها و مصائبى دارد، «أَصابَتْهُمْ مُصِيبَةٌ» که ناگزير بايد به راه انبياء برگرديد. «جاؤُکَ»
4- منافقان، خلافهاى خود را توجيه مىکنند. «إِنْ أَرَدْنا إِلَّا إِحْساناً»
5- منافق سوگند به خدا را پوششى براى اهداف خود قرار مىدهد. «يَحْلِفُونَ بِاللَّهِ»
6- گاهى واژههاى مقدّس به دروغ دستاويز افراد نامقدّس مىشود. «إِنْ أَرَدْنا إِلَّا إِحْساناً وَ تَوْفِيقاً»