ميان زبيربن عوام- از مهاجرين- و يکى از انصار، بر سر آبيارى نخلستان نزاع شد. پيامبر قضاوت کرد که چون قسمت بالاى باغ، از زبير است، اوّل او آبيارى کند. مرد انصارى از قضاوت پيامبر ناراحت شد و گفت چون زبير، پسر عمه توست، به نفع او داورى کردى! رنگ پيامبر پريد و اين آيه نازل شد. عجبا که خودشان رسولاللّه را به داورى پذيرفتهاند، ولى سرباز مىزنند!
امام صادق عليه السلام فرمود: اگر کسانى اهل نماز و حج و زکات باشند، ولى نسبت به کارهاى پيامبر صلى الله عليه و آله سوءظن داشته باشند، در حقيقت مؤمن نيستند. سپس آن حضرت اين آيه را تلاوت فرمودند. «1»