در آيهى پيشين، اطاعت از خدا ورهبرى معصوم و حاکميّت پيامبر، و در اين آيه، ضرورت هوشيارى و آمادگى رزمى براى امّت اسلامى و رهبرى حقّ مطرح است.
«حَذَرَ»، به معناى بيدارى، آماده باش و وسيله دفاع است. «ثُباتٍ»، جمع «ثُبه»، به دستههاى پراکنده (شامل گروههاى پارتيزانى که دشمن را گيج و تمرکز فکرى او را سلب مىکند) مىگويند.
مسلمانان بايد مرزهاى کشور خود را حفظ کنند. عمل به اين آيه، رمز عزّت و غفلت از آن، رمز سقوط و شکست مسلمانان مىباشد.