تفسیر نور

تفسیر نور (محسن قرائتی) أَ لَمْ تَرَ إِلَى الَّذِينَ قِيلَ لَهُمْ کُفُّوا أَيْدِيَکُمْ وَ أَقِيمُوا الصَّلاةَ وَ آتُوا الزَّکاةَ فَلَمَّا کُتِبَ عَلَيْهِمُ الْقِتالُ إِذا فَرِيقٌ مِنْهُمْ يَخْشَوْنَ النَّاسَ کَخَشْيَةِ اللَّهِ أَوْ أَشَدَّ خَشْيَةً وَ قالُوا رَبَّنا لِمَ کَتَبْتَ عَلَيْنَا الْقِتالَ لَوْ لا أَخَّرْتَنا إِلى‌ أَجَلٍ قَرِيبٍ قُلْ مَتاعُ الدُّنْيا قَلِيلٌ وَ الْآخِرَةُ خَيْرٌ لِمَنِ اتَّقى‌ وَ لا تُظْلَمُونَ فَتِيلًا «77» آيا نمى‌نگرى کسانى را که (پيش از هجرت) به آنان گفته شد (اکنون) دست نگهداريد و نماز به پا داريد و زکات بپردازيد. ليکن چون جهاد (در مدينه) بر آنان مقرّر شد، گروهى از آنان از مردم (مشرک مکّه) چنان مى‌ترسيدند که گويا از خدا مى‌ترسند، بلکه بيش از خدا (از کفّار مى‌ترسيدند) و (از روى اعتراض) گفتند: پروردگارا! چرا جنگ را بر ما واجب کردى؟ چرا ما را تا سرآمدى نزديک (مرگ طبيعى) مهلت ندادى؟ بگو: برخوردارى دنيا اندک و ناچيز است و براى کسى که تقوا پيشه کند آخرت بهتر است، و به اندازه‌ى رشته‌ى ميان هسته خرما، به شما ستم نخواهد شد.