1- مبدأ و معاد هر دو به دست خداى يکتاست. اللَّهُ لا إِلهَ إِلَّا هُوَ لَيَجْمَعَنَّکُمْ ...
2- قيامت روز جمع شدن همه براى حسابرسى است، پس بايد در راه جلب رضاى او کوشيد وتنها او را پرستيد. «لَيَجْمَعَنَّکُمْ إِلى يَوْمِ الْقِيامَةِ»
3- با آن همه دلايل بر معاد (مثل عدالت خدا، حکمت او، نشانههاى رستاخيز در طبيعت و حيات آن پس از مرگ در زمستان، خواب و بيدارى، تجديد سلولهاى بدن و ...) جايى براى ترديد در قيامت نيست. «لا رَيْبَ»
جلد 2 - صفحه 124
4- هرجا که غفلت بيشتر باشد، مربّى بايد هشدارهاى قاطعترى دهد. (نشانههاى تأکيد در آيه: حرف لام، نون تأکيد ثقيله، جمله «لا رَيْبَ» و «أَصْدَقُ حَدِيثاً»، همه به خاطر غفلت انسان از قيامت است.)