1- خداوند از آرزو و اسرار درونى منافقان پرده برمىدارد. وَدُّوا ...
جلد 2 - صفحه 126
2- منافقان و دشمنان، بىاعتقادى شما را مىخواهند. «وَدُّوا لَوْ تَکْفُرُونَ»
3- جامعهى اسلامى بايد از منافقان تصفيه شود و پيوند دوستى و علاقه با آنان را قطع کند. «فَلا تَتَّخِذُوا مِنْهُمْ أَوْلِياءَ»
4- هجرت از منطقه کفر و شرک و توطئه، واجب است. «حَتَّى يُهاجِرُوا»
5- نشانهى ايمان واقعى، هجرت در راه خداست. «حَتَّى يُهاجِرُوا فِي سَبِيلِ اللَّهِ»
6- راه توبه هميشه باز است. «حَتَّى يُهاجِرُوا»
7- منافقان کارشکن و توطئهگر، بايد اعدام و سرکوب شوند و براى اين کار، جامعهى اسلامى بايد قدرتمند باشد. «فَخُذُوهُمْ وَ اقْتُلُوهُمْ»
8- اسلام در مبارزه با دشمن و تعقيب مفسدان، مرز نمىشناسد. «فَخُذُوهُمْ وَ اقْتُلُوهُمْ حَيْثُ وَجَدْتُمُوهُمْ»
9- نبايد به امکانات مادّى و نيروى نظامى منافقان دل بست و بايد از کمک آنان چشم پوشيد. «لا تَتَّخِذُوا مِنْهُمْ وَلِيًّا وَ لا نَصِيراً»
10- هرگونه ارتباط قلبى، سياسى، نظامى، اقتصادى و فرهنگى با منافق در اسلام محکوم است. «لا تَتَّخِذُوا مِنْهُمْ وَلِيًّا وَ لا نَصِيراً»