تفسیر نور

تفسیر نور (محسن قرائتی) إِلَّا الَّذِينَ يَصِلُونَ إِلى‌ قَوْمٍ بَيْنَکُمْ وَ بَيْنَهُمْ مِيثاقٌ أَوْ جاؤُکُمْ حَصِرَتْ صُدُورُهُمْ أَنْ يُقاتِلُوکُمْ أَوْ يُقاتِلُوا قَوْمَهُمْ وَ لَوْ شاءَ اللَّهُ لَسَلَّطَهُمْ عَلَيْکُمْ فَلَقاتَلُوکُمْ فَإِنِ اعْتَزَلُوکُمْ فَلَمْ يُقاتِلُوکُمْ وَ أَلْقَوْا إِلَيْکُمُ السَّلَمَ فَما جَعَلَ اللَّهُ لَکُمْ عَلَيْهِمْ سَبِيلًا «90» مگر کسانى (از منافقان) که به قومى پيوسته‌اند که ميان شما و آن قوم پيمانى است، يا (کسانى که) نزد شما مى‌آيند در حالى که سينه‌هاشان از جنگ با شما يا قوم خودشان به تنگ آمده است (و اصلًا حال جنگ با هيچ طرفى را ندارند و اين بى‌حوصلگى آنها لطف خداست) زيرا اگر خداوند مى‌خواست آنان را بر شما مسلّط مى‌کرد و آنان با شما مقاتله مى‌کردند. جلد 2 - صفحه 127 پس اگر آنان از شما کناره گرفته و با شما نجنگيدند و پيشنهاد صلح و سازش دادند، خداوند براى شما راهى براى تعرّض و جنگ با آنان قرار نداده است.