تفسیر نور (محسن قرائتی)
وَ ما کانَ لِمُؤْمِنٍ أَنْ يَقْتُلَ مُؤْمِناً إِلَّا خَطَأً وَ مَنْ قَتَلَ مُؤْمِناً خَطَأً فَتَحْرِيرُ رَقَبَةٍ مُؤْمِنَةٍ وَ دِيَةٌ مُسَلَّمَةٌ إِلى أَهْلِهِ إِلَّا أَنْ يَصَّدَّقُوا فَإِنْ کانَ مِنْ قَوْمٍ عَدُوٍّ لَکُمْ وَ هُوَ مُؤْمِنٌ فَتَحْرِيرُ رَقَبَةٍ مُؤْمِنَةٍ وَ إِنْ کانَ مِنْ قَوْمٍ بَيْنَکُمْ وَ بَيْنَهُمْ مِيثاقٌ فَدِيَةٌ مُسَلَّمَةٌ إِلى أَهْلِهِ وَ تَحْرِيرُ رَقَبَةٍ مُؤْمِنَةٍ فَمَنْ لَمْ يَجِدْ فَصِيامُ شَهْرَيْنِ مُتَتابِعَيْنِ تَوْبَةً مِنَ اللَّهِ وَ کانَ اللَّهُ عَلِيماً حَکِيماً «92»
و هيچ مؤمنى را نسزد که مؤمنى را بکُشد، مگر از روى اشتباه و هر کس مؤمنى را به خطا کشت، پس بايد برده مؤمنى را آزاد کند و خونبهاى کشته را به خانواده‌اش تسليم کند، مگر آنکه (خانواده‌ى مقتول، از ديه‌ى قاتل) بگذرد و اگر (مقتول) با آنکه مؤمن است، از قومى است که با شما دشمن است (جريمه‌اش فقط) آزاد کردن يک برده‌ى مؤمن است و اگر (مقتول) از قومى باشد که ميان شما و آنان پيمان است، ديه‌ى او را به خانواده‌اش تسليم کند و برده‌ى مؤمنى را آزاد سازد. و اگر (برده‌اى براى آزاد کردن، يا پولى براى خريد برده) نيافت، پس دو ماه پياپى روزه بگيرد.
اين، (تخفيف و) بازگشتى از سوى خدا (به مردم) است، و خداوند دانا و حکيم است.
جلد 2 - صفحه 130