تفسیر نور (محسن قرائتی)
يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا إِذا ضَرَبْتُمْ فِي سَبِيلِ اللَّهِ فَتَبَيَّنُوا وَ لا تَقُولُوا لِمَنْ أَلْقى إِلَيْکُمُ السَّلامَ لَسْتَ مُؤْمِناً تَبْتَغُونَ عَرَضَ الْحَياةِ الدُّنْيا فَعِنْدَ اللَّهِ مَغانِمُ کَثِيرَةٌ کَذلِکَ کُنْتُمْ مِنْ قَبْلُ فَمَنَّ اللَّهُ عَلَيْکُمْ فَتَبَيَّنُوا إِنَّ اللَّهَ کانَ بِما تَعْمَلُونَ خَبِيراً «94»
اى کسانى که ايمان آورده‌ايد! هرگاه در راه خدا (براى جهاد) گام برداشتيد پس (در کار دشمن) تحقيق کنيد و به کسى که نزد شما (با کلامى يا عملى يا سلامى يا پيشنهادى) اظهار اسلام و صلح مى‌کند، نگوييد: تو مؤمن نيستى، تا بدين بهانه کالاى زندگى دنيا و غنائم بدست آوريد. زيرا که غنائم بسيار، نزد خداوند است.
شما نيز خودتان قبلًا اين گونه بوديد، پس خداوند بر شما منّت نهاد (تا ايمان در جانتان نفوذ کرد) پس تحقيق کنيد (و زود دست به اسلحه نبريد) که خداوند همواره به آنچه انجام مى‌دهيد، به خوبى آگاه است.