پيش از جنگ بدر، کفّار مکّه مردم آن شهر را به جنگ با مسلمانان فراخواندند و تهديد کردند که همه بايد شرکت کنند و هر کس تخلّف کند، خانهاش ويران و اموالش مصادره خواهد شد. برخى از مسلمانان هم که ساکن مکّه بودند و هنوز هجرت نکرده بودند، از ترس جان، همراه کفّار به جبههى جنگ با مسلمانان آمدند و در «بدر» کشته شدند، آيه نازل شد و آنان را که با ماندن در محيط کفر و ترک هجرت، به خويش ستم کرده بودند، توبيخ کرد و مقصر دانست.
در روايات آمده است: کسى که به خاطر حفظ دين خود، حتّى يک قدم هجرت کند، اهل بهشت و همنشين حضرت محمّد صلى الله عليه و آله و ابراهيم عليه السلام است. «1»