تفسیر روان جاوید (ثقفى تهرانى)
وَ إِذا قِيلَ لَهُمْ آمِنُوا کَما آمَنَ النَّاسُ قالُوا أَ نُؤْمِنُ کَما آمَنَ السُّفَهاءُ أَلا إِنَّهُمْ هُمُ السُّفَهاءُ وَ لکِنْ لا يَعْلَمُونَ «13»
ترجمه
و چون گفته شود بآنها که ايمان بياوريد چنانچه ايمان آوردند مردم گويند آيا ايمان بياوريم چنانچه ايمان آوردند بيخردان آگاه باش همانا آن گروه آنان بيخردانند ولى نميدانند..
تفسير
در برهان از امام کاظم (ع) در اين باب روايتى نقل نموده که خلاصهاش آنستکه وقتى مانند سلمان و أبو ذر و مقداد از اخيار صحابه و دوستان خاندان نبوت بمنافقانيکه نقض بيعت با امير المؤمنين (ع) را نموده بودند ميگفتند دست از نفاق برداريد و ظاهرا و باطنا ايمان داشته باشيد و بسعادت قبول ولايت برسيد و تحصيل رضاى خدا و رسول را بنمائيد و مانند ما باشيد آنها جرئت جسارت نميکردند نزد اين قبيل اشخاص ولى چون برفقاى صميمى خودشان ميرسيدند ميگفتند آيا ما ايمان بياوريم مانند اين اشخاص ساده سفيه که ظاهرا و باطنا ايمان آوردهاند با آنکه عدّه از بزرگان عرب و پادشاهان دنيا دشمن محمّدند و بعد از او دمار از روزگار مسلمانان حقيقى بيرون مياورند پس ما بايد دو طرف را در دست داشته باشيم و تأمين آتيه خودمان را بنمائيم
جلد 1 صفحه 35
لذا خداوند رسوا نمود آنها را و با تاکيد تام و تمام نسبت سفاهت را بآنها داد و فرمود که آنها نميدانند پيغمبر (ص) و على (ع) بر حقّند و غلبه با اين دين است و دشمنان اسلام ذليل و مقهور ميشوند و اين از سفاهتشان است که با حال تزلزل زندگى ميکنند و بخسران دنيا و آخرت گرفتار ميشوند و نزد خدا و خلق رسوا و از انظار کفار و مسلمانان ساقط ميگردند.