تفسیر نور (محسن قرائتی)
يَسْتَخْفُونَ مِنَ النَّاسِ وَ لا يَسْتَخْفُونَ مِنَ اللَّهِ وَ هُوَ مَعَهُمْ إِذْ يُبَيِّتُونَ ما لا يَرْضى مِنَ الْقَوْلِ وَ کانَ اللَّهُ بِما يَعْمَلُونَ مُحِيطاً «108»
(آنان خيانت خود را) از مردم پنهان مىکنند، ولى نمىتوانند از خداوند پنهان دارند، در حالى که او آنگاه که شبانه، سخنان غير خداپسندانه مىگويند (و توطئههاى پنهانى مىکنند) با آنان است وخداوند همواره به آنچه انجام مىدهند، احاطه دارد.