تفسیر روان جاوید

تفسیر روان جاوید (ثقفى تهرانى) وَ مَنْ يَعْمَلْ سُوءاً أَوْ يَظْلِمْ نَفْسَهُ ثُمَّ يَسْتَغْفِرِ اللَّهَ يَجِدِ اللَّهَ غَفُوراً رَحِيماً (110) ترجمه‌ و کسيکه بجا آورد کار بدى را يا ستم کند بر خود پس طلب آمرزش کند از خدا مييابد خدا را آمرزنده مهربان.. تفسير گفته‌اند کسيکه در باره غير بدى کند يا بر خود ظلم نمايد پس از آن توبه کند خداوند چون آمرزنده و مهربانست توبه او را ميپذيرد مانند بشير و برادرانش که مرتکب سرقت و تهمت شدند اگر توبه مينمودند و از خدا طلب مغفرت ميکردند خداوند از تقصير آنها ميگذشت و بنظر حقير ترديد باعتبار تغاير مفهومى است و الا هر عمل بدى ظلم بنفس است و تعدد عنوان براى تأکيد ردع است و باين جهت جابرش فقط استغفار شده است و اگر مراد از عمل سوء ظلم بغير بود تحصيل رضاى غير هم در آيه مناسب بود ذکر شود و اللّه اعلم. جلد 2 صفحه 122